Ang Blog ni Paurong!

Dahil hindi plantsado ang buhay ng tao.

june 29 thursday 7:30 pm study net, computer no. 3…

Posted by Paurong sa Huwebes, Hunyo 29, 2006

june 29
thursday
7:30 pm
study net, computer no. 30
galing sa practice ng streetdance

…”ndi btayan ang paggng klows pra sbhng mahal mo ang isng tao..”

nabasa ko yang line na yan sa comment mo dun sa isang taong may gusto sayo (to think na nililinaw mo nga sa kanya kung crush lang ba niya si xine o mahal). sana naman sinabi mo na ako ang nagsabi. kailangan pa bang ang nakasulat dun ay “ika nga ng isa kong kaibgan”.

wala lang… nasabi ko lang yun kasi binabasa ko yung mga post nung dati mong classmate na yun. buti pa sa kanya nagko-comment ka. mahal ka niya pala talaga.

isa na namang GRABENG ARAW! nung umpisa sabi nila magkaklase daw kami today. e wala pa naman akong mga assignment. pinaalala sa akin yung tungkol sa seminar namin last last week. e kailangan kasi naming mag-meeting about dun. bakit ba kailangan kong pumunta ng IR? nandun sa mrs. iquin, nag-usap kami. obvious naman diba? pabalik-balik ako. as in! para na naman akong tanga. sumisilay?? aba EWAN KO! hala… wag na nga yang EWAN KO na yan. para talaga akong ewan lakad ako ng lakad kung saan saan ngayong araw.

nakuha mo ba yung papel? amm.. totoo yung nakalagay dun.

sa avr kami nagmeeting kuno nung mga kasali dati sa seminar (sila karen, ila, sarah, jordan–uy! jordan!–at yung iba pang year). may nalaman ako ah! sino naman si RJ? nakakaewan nga e. nung bumalik ako sa gym para kunin yung lunch ko, wala palang kutsara’t tinidor. hindi tuloy ako kumain. e wala namang mga baon yung dalawa kong besti. kaya hindi na ako kumain.. tapos napagalitan pa ako ni ma’am beltran…bakit daw kasi nakabukas yung admin ng computer na gamit ko e dapat ang user ay student. e ang totoo naman talaga e may isa sa kanila na nagtype ng password (lalaki siya). ilang minuto din akong nabagabag at hindi napakali habang nakapikit kasi feeling ko ipit na ipit ako. maya-maya lumapit sa’kin si ma’am beltran at sabi, “Jonell, ba’t ka malungkot. Alamin mo na lang kung sino.” Naging ok din naman ang lahat. Hindi na ako pinagalitan. At hindi na rin ako isinumbong sa tle teacher ko. hindi naman yung demerits yung problema ko dun. ayaw ko lang talaga sa lahat ay yung nagsisinungaling. ayaw ko talagang magsinungaling. kahit na nga kinindatan pa ako ni ila habang sinasabi niyang “Ma’am hindi po namin alam yan kasi ganyan na namin nadatnan yang computer na iyan”. grabe talaga. nakakabadtrip…

bad trip talaga.

pero naging ayos din kasi nakita ko yung mahal ko sa ir. nagpraktis kasi kami para sa streetdance. siyempre katabi niya na naman si bff chacha niya. ehehe. ayun siya, nakatingin dun sa lalaking nakaputi… nakakatuwa nga kasi ngayong araw na ito nakaitim ako samantalang yung taong mahal niya (?—tama bang may question mark) nakawhite. tapos magkatabi pa sila sa bench kanina habang kumakanta ng SUPERPROXY at habang yung mahal ko e parang may inaayos na lock sa room ng III-4. ang kulit ni jordan panay ang parinig. hindi nga lang siya. pati sina ila. tapos sumesenyas pa si jordan ng E W A N K O. ang kulit talaga. tapos narinig ko pang “WAG MONG TITIGAN SI PONCIANO BAKA MATUNAW!” hanggang sa umuwi na yung taong mahal ko.

nung matapos yung practice as in practice as in practice namin sa school dumiretso ako sa study net. azar! may gumagamit ng computer no. 30. e 4 minutes na lang siya kaya hinintay ko na lang. kahit na alam kong meron pang mga available na units e hinintay ko talaga yung computer.

nakakalungkot kasi wala akong nabasa sa blog ng mahal ko. so, hindi niya rin pala nabasa yung MAIIKSI kong comment. hindi ko nga rin alam kung bakit ganito ako mag-comment. bakit kaya. sana hindi siya nahihirapang magbasa at sana wag siyang magsawa.

p.s.

gusto ko lang malaman ng taong mahal ko na hindi ako nagsisinungaling sa kanya. ayaw ko sa lahat ang nagsisinungaling kaya’t bakit ko lolokohin ang taong importante sa buhay ko. yung sulat?–hindi ko rin alam kung paano ko nabuo iyon. galing lang talaga iyon sa puso at iyon talaga ang aking nadarama. sana wag nang mailang yung taong mahal ko. sana. at isa pa nga palang sana: sana makausap ko siya tonight. at last na sana: sana walang kokontra sa bahay nila para mas mahaba ang usapan. sana….

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: