Ang Blog ni Paurong!

Dahil hindi plantsado ang buhay ng tao.

august 23 – "ui.. what’s wrong?"

Posted by Paurong sa Miyerkules, Agosto 23, 2006

[repost]

magmamasid ako sa langit
baka may ibong bumigkis
kung yaon may ay matulin
iaabot ko na lang ang pait
ng linimot mong pag-ibig.

Nagmadali akong lumabas ng campus nang makasalubong ko sina Arvin at Rovie. Bumili pala sila ng pagkain at kanina pa sila magkasama. My best friend asked me what’s wrong, as the title of this post denotes. “Ui… what’s wrong?”

I wasn’t able to answer, or perhaps, may I say, I did not answer his question. I stared at his seem-to-be-not-that-exhausted look in his face for about two second then I abruptly went on. The big question is why… I behaved that way because I couldn’t longer resist this agonizing day.

I was so fortunate to be present on my first class despite on three things:

  1. I had a mere four hour sleep last night–from 10 pm to 2 am.
  2. I compelled myself to take a nap before I go to school–from 6 am to 6:30 am.
  3. I encountered a heavy traffic.

Sa wakas, hindi ako late sa AP class namin. I am starting the betterment, yes I am. Gumawa ng unang assignment at ayos dahil mayroon akong dalang gunting, glue at kalendaryo. Siyempre nagpakabait ako sa aking mga minamahal na kamag-aral.
“Jonell, pahiram.”
Natapos ang AP nang ayos lang naman ang pakiramdam ko.

Sumunod naman ang Research class namin kung saan wala na naman akong natutunan. Kahit kailan naman ay wala pa akong natututunan mula sa teacher namin. Hindi kasi siya magaling at hindi talaga maipagkakaila na wala siyang kwenta.
Noong isang araw nga ay gumawa ako ng letter to the principal tungkol sa kabaluktutan nitong teacher na ito. Nakakayamot lang talaga. Kahit anong pakinig ko walang pumapasok sa utak ko lalo na’t hindi naman talaga siya nagtuturo, eh. She just lets us report in front and so on and blah blah blah. Sa kalagitnaan ng klase napansin kong halos walang nakikinig. Tamang asal ba ng isang pilot class? Kung anu-ano ang ginagawa ng IV-3.
“Oh! Meron na palang susunod kay Manalo (si Arvin) na patulug-tulog.”
Ganyan ba naman ang sinabi sa klase kasi nahuli akong natutulog. Ayos lang naman kasi yung iba kong kaklase kung anu-anong business ang inaasikaso.
Tinawag ako ng teacher namin at tinanong kung ano ba talaga ang problema ni Arvin. Ang sabi ko naman nahihirapan lang talaga siya sa paggising. Hindi niyo kasi naitatanong e ipinatatawag ang magulang nitong si Arvin dahil sa madalas niyang pag-aabsent at pagiging late. I have mentioned these things long ago.

Aba’t nasa gym pala si Arvin dahil championship nila ngayong araw. Hindi ko muna siya ginambala pero pumunta ako sa gym para ilagay sana sa bag niya ang mighty bond na ipandidikit niya dapat sa sapatos niyang nasira. Nung pumunta ako sa stage ng gym wala naman doon yung bag niya kaya bumalik na lang ako sa room.

Sa classroom kami nag-Physics. Nung dumaan ang teacher namin, ipinakuha niya sa akin at sa isa kong kaklase ang mga notebook sa Science Lab. Kasabay namin si Sir papunta doon. Naitanong sa akin kung ano na ba ang nangyari kay Arvin. Ang sabi ko naman e nasa gym siya dahil naglalaro ng basketball. Nagulat siya dahil hindi niya daw naramdaman na may Intrams na pala sa school.
Tapos naitanong niya pa sa akin kung ate ko ba yung Estillore na nagturo sa school namin. Napaisip tuloy ako kung sino ba ang tinutukoy niya. Nang mabanggit niya ang pangalang Vivian, dagli kong napagtanto na ang tita ko pala ang sinasabi niya. Nagturo kasi ang tita ko sa Rizal High noon. Hindi ko alam na kilala pala ni Sir Pajarillo ang tita ko.
We had our second group activity that consumed the whole period.

Since today is Wednesday–there’s no Math class! Nakatulog lang ako sa gym habang nanonood ang iba kong mga kaklase ng laro.

Para lang naman akong patay na bata (description ni Arvin sa sarili niya kapag absent ako). Mag-isa lang akong nagpunta sa IR para bumili ng Iced Tea at mag-isa din akong kumain ng lunch. Ang saklap. Certified patay na bata!

Hanggang sa mag-English.. parang wala lang. Hindi pumasok si Arvin nang buong araw. Nakipag-usap siya kay Rovie sa labas. Nandun lang ako sa silya ko at nagmukmok. Literature was our topic in English. I was so much disappointed on the reporters who had not been able to tackle the subject properly.

I was afraid to have low score in my Advanced Chemistry class. I had no escape but to take the test. What a hardcore one! The freezing point elevation. The boiling point depression. Osmotic pressure. Vapor pressure. What are those? I was irritated until the class ended. I wasn’t able to pass my notebook since I had written none.

We had no TLE class; therefore, our group had a chance to have more time to practice our book presentation in English. I was so upset that not everyone was present. Just like the old days, I went out of the classroom with the aforementioned bursting ramblings on my mind, taking the legality of being proclaimed and titled as the Mr. Walk Out Director.

THANKS: Jason, Rachel, Din-din, Cai, Kneeko, Rowjie, Cars, Kaizen, Zords, Jase, Phoebe, Chezter, Patty, Myxie, CK, Marjorie, Lalaine, Alyanna, Cai, Vanny, Kamille, Jase.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: